Terwijl ik door het raam naar buiten kijk naar de druilerige regen die een sluier legt over mijn stad met zijn voortrazende auto’s denk ik vol weemoed terug aan vorige week, toen ik nog in Zweden was…

Het enige licht in de tipi komt door de kieren van het kacheltje waar de houtblokken lustig branden. De flakkerende vlammen maken het nét mogelijk de slapende reisgenootjes te onderscheiden. Het kacheltje staat midden in de tent, de schoorsteenpijp loopt recht omhoog naar de punt van de tipi. In een kring liggen de slapenden rond de kachel, diep weggedoken in hun slaapzakken. Buiten is af en toe is het geluid van een afbrekende tak te horen die bezwijkt onder de sneeuw. Of is het iets anders?

Met zijn tweeën zorgen we ervoor dat het vuur aanblijft. Mijn mede-waker opent met een pook de deur van het houtkacheltje om een nieuw blok op het vuur te leggen. Door de hitte van de gloeiende houtskool vat het blok direct vlam. Na de piepende scharnieren van het deurtje is alleen nog het ruisen van de vlammen te horen. Ook wij zitten diep in onze slaapzak verstopt. Dat is wel nodig, want buiten is het -20 °C. Gelukkig liggen we op een pak van dennetakken en rendierhuiden en geeft het houtkacheltje genoeg warmte.

Na een paar dagen met elkaar te zijn opgetrokken in Zweden hebben we elkaar zo goed leren kennen dat het heel gezellig is om met zijn tweeën al kletsend – fluisterend, onze reisgenootjes hebben hun nachtrust hard nodig met deze kou – de nacht door te brengen.

De eerste dag van de vakantie bestond vooral uit reizen en kennismaken met elkaar. De rit van het vliegveld naar ons vakantie-onderkomen leent zich uitstekend voor de eerste kennismaking – met elkaar en met Zweden. We rijden dwars door de besneeuwde bossen over smalle weggetjes met weinig verkeer en kijken onze ogen uit. En dan valt ook de eerste sneeuw voor ons. Halverwege de rit is het tijd voor een kopje koffie en het opstellen van boodschappenbriefjes voor de inkopen deze week. Vlak voordat we bij de supermarkt aankomen, kunnen we genieten van een adembenemende zonsondergang. Het is vakantie!

Er volgt een gezellige avond. We eten traditioneel Zweeds, pytt i panne, aardappelstukjes met spekjes en ui, en natuurlijk lingonbessenmoes. Ook richten we onze “stuga” (huisje) in. Daar kletsen we nog wat voordat de eerste Zweedse nacht op het programma staat. De dagen die volgen zullen vol met winterpret zitten! De tweede dag krijgen we sneeuwschoenen en stokken en gaan we ons met behulp van een GPS een weg banen door de bossen en over een meer. De zon schijnt in een heldere lucht en de sneeuw ligt er onaangetast bij, enkel verstoord door onze voetstappen. We lopen over het meer naar een eilandje waar in de zomer een zeearend-paar broedt. Ik vraag me af hoe het hier in de zomer uitziet, over een meer wandelen zal er dan niet bijzijn! Halverwege de wandeling is het tijd voor Zweedse broodjes met worstjes die boven een vuurtje worden klaargemaakt. Vooral de warme chocomel smaakt erg goed. Na de versnaperingen vervolgen we onze tocht door een bos en langs een rivier. Doordat je in beweging bent is het eigenlijk helemaal niet koud. Als we weer terugzijn bij onze stuga’s wachten ons heerlijke pannekoeken, op Zweedse wijze klaargemaakt met spek.

Ook de derde dag is het sneeuwpret; skiën! In eerste instantie niet zo enthousiast – ik heb nog nooit echt geskied – ben ik al snel bekeerd; het is hartstikke leuk! Ook de wat meer ervaren skiërs onder ons hebben het erg naar hun zin. Na een vermoeiende dag op de terugweg van de skipiste zien we wederom een geweldige zonsondergang. Terug bij onze stuga’s staat de door ons bestelde hotub (zeg maar een badkuip met warm water die buiten staat) al klaar. Rillend van de kou proberen we eerst met één teen te voelen hoe warm het water is. Dat valt tegen, 44 °C terwijl het buiten vriest! Eenmaal ondergedompeld in het water is het heerlijk. Na een poosje begint het zelfs weer te vervelen en de eerste die-hards stappen eruit om zich door de sneeuw te wentelen en daarna weer snel het water in te vluchten. Dat geeft een bijzonder gevoel! Heerlijk relaxed staan we die avond ons maaltijdje te koken in onze stuga.

Dag vier staat in het teken van een sneeuwscootertocht. Dat is nog eens wat anders dan op een brommertje rijden! Met z'n tweeën zitten we op de scooter en berijden we de paadjes bestemd voor het afvoeren van hout. Er zitten genoeg hoogteverschillen en bochten in de paadjes om er een spectaculaire tocht van te maken. Onze lunch is deze keer aan de rand van een riviertje. Bij een overkapping met vuurplaats maken we tosti’s en roosteren we marshmallows. Ook vandaag kunnen we ons na afloop van de tocht weer opwarmen in de hottub.

Tijdens het ijsvissen kom je er pas achter hoe dik het ijs is. Met een grote handboor (met leuke kleurtjes) boren we een klein gat in het ijs. Als het gat helemaal ijsvrij is gemaakt wordt de fluorescerend gele visdraad van een piepklein hengeltje gerold en is het wachten geblazen. De setting is fantastisch; de zon schijnt over het bevroren meer waar een dikke pak sneeuw op ligt, hier en daar staan mijn reisgenootjes op een sneeuwvrij plekje met hun hengeltje in hun hand gespannen naar het gat in het ijs te turen of proberen hun heil een stuk verder uit door een nieuw gat te boren. En het is helemaal compleet als er dan ook nog een paar vissen worden gevangen.

De avond van de vijfde dag wordt gevuld met het koken op een groot vuur. We maken het vuur zelf aan met een paar vonkjes en wat papier totdat we heet gloeiende kooltjes hebben om aardappelen en zalm gaar te maken. De sla die we erbij bedacht hadden is jammer genoeg een beetje bevroren maar de zalm en gepofte aardappels zijn overheerlijk. Als toetje hebben we deze keer warme appels met kaneel en suiker, en natuurlijk ook weer de marshmallows. Na het avondeten maken we een wandeling naar de rand van het nabijgelegen meer. Het is mooi helder weer (koud!) en het enige omgevingslicht komt van een klein stadje veel verder aan de overkant van het meer. De sterrenhemel is werkelijk adembenemend. Een vallende ster maakt het plaatje helemaal af. Dan zijn we klaar voor een nachtje in de tipi, met alleen een houtkachteltje om ons te verwarmen.

Na het winterkamperen gaan we de zesde dag een tocht maken met sledehonden. Met zijn tweeën zitten we in de slee, een derde achterop om te sturen en te remmen. We worden voortgetrokken door 8 Alaskische Husky’s die in hun enthousiasme samen flink aan de slee trekken. Ondertussen genieten we van het wisselende landschap waar we doorheen worden getrokken. Als ik door dit landschap zou mogen rennen – als Husky zijnde – zou ik ook enthousiast zijn! Deze dag eindigt in een Lapse grilhut waar we kunnen genieten van een lekkere barbecue.

Dag zeven is de schaatsdag; op een meer vlakbij een wat grotere plaats, Mora, is een baan sneeuwvrij gemaakt. In het stadje gaan we – nadat we van de Zweedse gebakjes hebben genoten – onze schaatsen huren en daarna kan de ijspret weer beginnen. Je zou denken dat je na een paar dagen sneeuw en ijs het wel gezien hebt maar dat is toch niet zo; ook dit meer ligt er weer fantastisch bij met de laagstaande zon en het stadje langs de oever. Als we allemaal genoeg hebben van het schaatsen lopen we wat door de winkelstraat van Mora op zoek naar Zweedse aanbiedingen – sommigen vinden nog wat leuks – of eten we nog een Zweeds gebakje (erg lekker!). Ter afsluiting van deze dag gaan we in Mora uiteten.

De laatste dag staat weer in het teken van reizen. Weg van onze stuga, weg uit Zweden. Al kletsend genieten we nog van de Zweedse weggetjes en het landschap. De herinnering aan een geweldige vakantie zal nog lang blijven hangen na aankomst in het druilerige Nederland.

Dit reisverslag is geschreven door Roan

Nieuwsgierig geworden? Bekijk hier het video verslag van deze reis!

Nieuwsgierig geworden? Lees hier de reisbeschrijving