Om 9 uur wordt de bus gestart en rijden we met mooi weer weg. Wel belanden we al snel in de file. Dan maar een tussenstop tussen de truckers voor een bak koffie. De serveerster is duidelijk niet van plan om Duits of Engels te begrijpen, foetert Maarten uit omdat hij de deur niet snel genoeg sluit en toont zich op alle mogelijke andere manieren een draak van een mens. Totdat Hanneke haar stralend een compliment maakt over haar gepimpte nagels, want nu blijkt ze toch ook te kunnen (glim)lachen. Briljante actie.
Daarna bestormen we de rotsformaties van Teplice (Teplice nad Metuji, want er zijn er twee): een zooitje enorme rotsblokken die door de bewegende aarde uit elkaar zijn gescheurd en waarvan de vormen de fantasie prikkelen tot het ontdekken van paardenhoofden, gezichten enz. enz. (zie de foto’s).
Een lekker wandelingetje (6 km.) door de natuur na het cultuurgeweld van de afgelopen dagen.Daarna eten we een hapje in Trutnov (voor het bespottelijke bedrag van 32 euro voor 5 personen, weliswaar zonder soep want die hebben ze niet).Inmiddels regent het (weer) pijpenstelen, maar gelukkig duurt het schrijven van al die bonnetjes op de camping in Trutnov zo allemachtig lang dat die opgehouden is als we tentjes gaan opbouwen. De indeling in plaatsen zal ons wel altijd een raadsel blijven, uiteindelijk staat 1 nummerbordje in de eettent en dan zijn we nog niet eens aan de borrel begonnen… Die volgt dus daarna, maar niet te lang, want morgen willen op tijd opstaan.
Zo en hier is dan ook gelijk dag 8. Heeft wel wat werk gekost achter in de bus. Maar het resultaat is er weer naar. Hoop dat alles een beetje overkomt. Sfeer is natuulijk lastig vast te leggen. We vermaken ons in ieder geval opperbest. Het weer zit mee, al kunnen de nachten soms wel wat koud zijn.
Vandaag start het programma pas om 12 uur met een wandeling door Kutna Hora. Te beginnen natuurlijk met het bottenklooster, waar men in een kapel de schedels en botten van al die pest- en oorlogsslachtoffers maar heeft opgestapeld en een kunstenaar zelfs een kroonluchter uit schedels en botten heeft gemaakt. Wel een beetje luguber. Maar Kutna Hora heeft ook nog wat gezellige pleintjes en kathedralen in de aanbieding. Al met al krijgen we het aardig warm, dus rond 15 uur laten we ons lekker in het zwembadje en de zon vallen (resp. op de bijen die duidelijk laten voelen daarvan niet gediend te zijn).’s Avonds gaan we terug naar een restaurantje dat we tijdens onze wandeling gespot hadden en dat een prachtig uitzicht biedt. Zo genieten we in het zonnetje van een lekkere maaltijd, totdat het ineens begint te plenzen en we bedenken dat er nog wat handdoeken op de tenten lagen… Met gezwinde spoed gaan we terug naar de camping waar een grote onbekende alle spulletjes netjes in de tenten gelegd blijkt te hebben. Het is maar weer bewezen: kampeerders vormen één grote familie.
Bij deze dan het verslag van dag 6. De eerste echte actie beelden van het raften. Een echte aanrader!! Bleek voor ons iets praktischer omdat we niet met zo’n grote groep zijn.
We ontbijten bij de kantine en verlaten pas om kwart voor elf (zucht) de camping. Met mooi weer rijden we naar Telc, waar we het marktplein (dat op de Unescolijst staat) bekijken, mooi! Daarna rijden we naar de camping (Autocamp Transit) in een buitenwijk van Kutna Hora. Het is een klein campinkje, maar wel met kookmogelijkheden en een soort huiskamer (waarvan we met dit weer geen gebruik hoeven te maken).
Voor Hanneke is er zelfs een zwembadje waarvan ze dankbaar gebruik maakt, al dan niet vergezeld door een gebietste peuk en/of een glas rum.Maarten en ik lopen nog een rondje dat meer uitloopt op een safari, omdat het pad eindigt in de bosjes. Maar wel leuk.Intussen heeft de rest inkopen gedaan voor een uitgebreide barbecue, waarvoor op de camping ook een mooi plaatsje is aangelegd.
We starten de dag voor de laatste keer in Ceske Krumlov, maar helaas:- het theater is alleen met gids toegankelijk en de eerstvolgende rondleiding is uitverkocht.- de gevangenis is tot morgen gesloten.- het kunstmuseum bevat alleen productie-uitval (m.i.).Maar het stadje zelf blijft geweldig om doorheen te lopen, net een filmdecor. Ook de stroomversnelling waar de kanoërs uit hun kano gekiept worden blijft natuurlijk grappig (voor ons). Daarna rijden we naar Hluboka, voor het bekende grote witte kasteel (bestaat al sinds de 13e eeuw, maar werd in de 19e eeuw stevig opgeleukt).
Tevens een mooie locatie voor een bakje koffie en een bezoek aan het toilet waar je voor 3 kronen (12 eurocent) een gestempeld bonnetje met controlestrook krijgt…
Vervolgens bekijken we nog even het marktplein van Ceske Budejovice, alvorens we de camping in Trebon gaan opzoeken. Heel de dag prima weer gehad, trouwens.
Volgens mij lopen we een beetje achter. Maar hier in de mooie natuur, kan ik nou eenmaal niet altijd uploaden.
Bij deze in ieder geval de film van de 4e dag. Met opnamen van onze omgewaaide tent en alle troep die het tot gevolg had.
Om 7 uur worden we door Jonny (bescheiden) wakker gebruld, want we gaan raften op de Moldau. Voordat we alles afgebroken en ingepakt hebben is het nog bijna 10 uur, maar goed.Tijdens het raften (niet heftig, maar wel veel gelachen) hebben we tussendoor nog wat regen, maar het is gelukkig niet zo ijskoud als gisteren. En gaandeweg de middag zijn er steeds meer zonnige perioden die duren totdat je je regenpak uittrekt.
Hanneke bedenkt zelfs dat ze wel wil zwemmen en laat zich binnen 3 milliseconden uit de boot vallen… Natuurlijk op een punt waar de stroming vrij sterk is, dus al zwemmend is de boot niet bij te houden. Gelukkig voor Hanneke is er verderop een overhangende boom waar we in kunnen gaan hangen. Zodoende komen we toch weer compleet aan bij het eindpunt, tevens onze camping, in Brana. We waren gestart in Vyssi Brod, dus best een flink eind gevaren eigenlijk (20 km).Het restaurant op de hoek bij de camping is een belevenis: De kaart is al niet uitgebreid, maar de kelner blijft maar terugkomen met de mededeling dat iets niet verkrijgbaar is.Na het eten duiken we nog even Ceske Krumlov in!
Recent Comments