Maarten en ik breken onze tentjes voor de laatste keer af (de dames hebben bij Jonny in de bus geslapen om op tijd weg te kunnen, en da’s maar goed ook want zelfs nu zijn ze als laatsten klaar), en we rijden om 8.15 uur weg. Uiteraard is het nu onbewolkt en zonnig, schitterend weer. Gloeiende gloeiende….De terugreis verloopt zeer voorspoedig. Voor Jonny kopen we nog een T-shirt met de tekst “Polizei”, een maskotte en een legerpet, dat alles i.v.m. zijn tweede reis die naar Litouwen gaat. Voor ons zit dat er even niet in, maar we kunnen terugkijken op een gezellige reis met veel bezienswaardigheden. Nashledanou!
Half in, half tussen de hoosbuien door breken we de kleddernatte tenten af en werken we alles de bus in.Onderweg naar Decin maken Maarten en ik nog een wandeling door een typisch Tsjechisch dorpje.Op de camping even ten oosten van Decin (aan een meertje) zetten we de tenten op, vervolgens gokken we nog even een wandelingetje bij elkaar over een nogal blubberig parcours.
Net nadat we terug zijn barst er weer een flinke bui los en rijden we naar een restaurant van hetzelfde soort als gisteren: Handgeschreven menukaart, alleen in het Tsjechisch maar ditmaal met persoonlijke (Duitssprekende!) hulp bij het kiezen, en heerlijk eten.Daarna drinken we nog wat op de camping, maar ook nu worden we weer verdreven door de regen.
Na de boodschappen gaan we fietsen huren om ons daarmee in het Reuzengebergte uit te leven. Dat is best heftig, regelmatig staan we hijgend naast onze fietsen. Dalen is ook al hard werken, want de (schijf)remmen lopen wel aan maar remmen nauwelijks. Toch kunnen we de geplande route vanuit Pec realiseren, en na de warme chocolademelk met dubbele apfelstrudel (hebben we best verdiend na al die regen onderweg) plakken we er zelfs nog een extra rondje aan vast.
Nadat bij het terugbrengen van de fietsen oom agent ons een bon heeft aangesmeerd (oorspronkelijk 3000 maar daarna bij nader inzien 300 kronen) wegens efficiënt oprijden van een parkeerterrein, gaan we eten in een dorpsrestaurant (te Pilmkov in the middle of niks) dat meer weg heeft van een buurtcafé. De menukaart bestaat uit wat handgeschreven stripjes aan de muur. Alleen in het Tsjechisch uiteraard, maar we komen inmiddels een heel eind, hoewel de langverhoopte varkenspoten (tevens “specialiteit van de kok”) toch schnitzels blijken te zijn. Maar verder is dit diner uitstekend binnen te houden en als een hoofdgerecht maar 3 euro kost blijf je lachen natuurlijk.
Op de camping genieten we nog even van het vuurwerk (Aanleiding? Geen idee) totdat de regen weer losbarst.
Zo hier gaat alles weer even makkelijk. Dag 9 en 10 vlak na elkaar. We gaan zo de fietsen halen en ons uitleven in het Reuzengebergte. Belooft wederom een gave dag te worden!
Tijd voor een flinke wandeltocht. Om 8 uur staan we in Pec pod Snezkou en wandelen (survivelen) we naar Snezka in Polen (Tessa en Jonny zullen ons per skilift achteraankomen).
Het startpunt is wat lastig te vinden, terwijl Maarten en Edwin de bordjes bestuderen, loopt Hanneke alvast tegen de verkeerde helling omhoog (en weer terug).Na een lunch bovenop de berg wandelen we met z’n allen weer terug. Een mooie route, compleet met sappige beekjes en watervalletjes, heerlijk.Daarna storten we ons op een Tsjechische Chinees, smaakt best.Terug op de camping moeten we ons in de eettent vermaken, want het regent pijpenstelen.
Recent Comments